مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش‌های اعتقادی کلامی 9899-1735 9 33 2019 4 7 Criticism in the liberation theology of Iqbal Lahori نقد تقدیرگرایی در الهیات رهایی بخش اقبال لاهوری 285 307 fa عزیزالله سالاری دانشگاه صداوسیما 2019 4 12 Allama Mohammad Iqbal Lahouri (1877-1938) is one of the great philosophers, poets and revivals of the Islamic world, who, with enlightened poetry, as well as his speeches and writings, developed a philosophical and military philosophical plan called "Self Wisdom." With the rejection of the wisdoms of the untapped modern West, he is looking for a realist, profound, visionary, and Qur'anic who is a mixture of Goddess, nature, love, mysticism, wisdom, self-consciousness, epic, neglect, selflessness, thirst, oppression, creativity ... . Is . A view that is collectively a liberation theology They form him. With the understanding and precise understanding of the Qur'an and the Sunnah, and with the example of the Mujahideen Orientalist philosopher, Seyyed Jamal al-Din al-Assadabadi, he forswear the divine predestination - which has long been a pretext for stagnation and reconciliation and retrogression - from abstract and Ash'arist interpretations And practically brought a Shi'ite commentary from the school of the Ahlul-Bayt (AS), which is in accordance with the choices of liberty and decisiveness. Thus, the Eastern spirit was blown away by the idolatry, so that the bondage of colonial powers would go away, and to unity, authority and creativity. And the dynamism, design and realization of the aspirations علامه محمد اقبال لاهوري (1938 – 1877 م)، از فيلسوفان، شاعران و احياگران بزرگ جهان اسلام بوده كه با سروده‌هاي روشنگرانه و نيز گفتارها و نوشتارهاي پرمايه‌اش، طرح فلسفه و نظامي فكري به نام «حكمت خودي» را درانداخت. وي با نفی از حكمت‌هاي بي‌فروغ غرب مدرن ، در پي نگاه واقعيت‌مدار، ژرف و ديده‌ورانة شرقي و قرآني است كه آميزه‌اي از خداباوري، فطرت، عشق، عرفان، خردورزي، خودآگاهي، حماسه، غيرت، ايثار، تپش، انتخابگري، آفرينش‌گري و ... است . دیدگاهی كه مجموعاً الهيات رهايي بخش او را شكل مي‌دهند. او با درك و دريافت دقيق و سنجيده از قرآن و سنت و با سر‌مشق گرفتن از فيلسوف مجاهد شرق، سيّد جمال‌الدين اسد‌آبادي، تقدير و مشيت الهي را – كه از ديرباز بهانه‌اي براي ركود و سازش و واپس‌گرايي بود – از تفسير‌هاي جبر‌باورانه و اشعري‌گرا رها كرد و عملاً تفسيري شيعي و برآمده از مکتب اهل بیت(ع) را كه به وفق انتخابگري، آزادي و سرنوشت‌سازي است، به‌رخ كشيد. از اين‌رو، روح شرقي را بر‌تن بي‌جان خفتگان دميد، تا بندگي قدرت‌هاي استعماري برهند و به اتحاد و اقتدار و آفرينش‌گري و پويايي و طرح و تحقق آرزوها دست‌يابند. http://kalam.saminatech.ir/fa/Article/Download/18974