مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش‌های اعتقادی کلامی 9899-1735 15 1 2025 3 17 A Study on the Basis of Giving Permission for Cooperation of Shiites with Non-Shiite Governments of Iran جستاری در مبانی جواز همکاری شیعیان با حکومت‌های غیر شیعی ایران 95 107 fa حجت رحیمی دانشجوی دکتری تاریخ اسلام، گروه تاریخ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران فیض الله بوشاسب گوشه دانشیار گروه تاریخ ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران محمد دشتی استادیار گروه تاریخ ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد، ایران 2023 10 24 <p>In diverse periods of Iran's history, especially during the occultation, the Shia community did not have access to the Hidden Imam, Muhammad al-Mahdi, (AjllallahTaaliFarjah Al-Sharif) and the ruling political systems of that era were either Sunni, or if they were Shia, they did not have the approval of Imam Mahdi (A) and were considered as cruel and oppressive governments. The issue of Shia cooperation with these governments and what and why this cooperation happened, has become one of the significant subjects of Shia political thought. The Shia scholars. due to the support of the Shia people and the provision of cultural diffusion, decided to facilitate cooperation with non-Shia governments and justified it through the Sharia. The present paper examines this opinion in the words of Imams and Islamic Jurists and made the best use of descriptive-analytical as well as library research method. The findings show that the disapproval of oppressive rulers has always been one of the basic principles of Imams&rsquo; blessed life; and If a connection was seen, it was definitely associated with the opposition to those cruel rulers and also the defense of the Shia. This very idea has caused the development of a kind of social political order and provided the necessary means for the presence and cooperation of Shiites in the non-Shiite governments of Iran.</p> <p>در ادوار مختلف تاریخ ایران،به ویژه در عصر غیبت، که جامعه&zwnj;ی شیعیان دسترسی ظاهری به امام عصر(عج) نداشتند و نظام&zwnj;های سیاسی حاکم در این مرز بوم هم همگی یا سنی مذهب بودند و یا اگر شیعه هم بودند؛ تاییده&zwnj;ی امام عصر(عج) را نداشتند؛ و به تعبیری حکومت&zwnj;های ظالم و جائر به حساب می&zwnj;آمدند؛ بحث همکاری شیعیان با این حکومت&zwnj;ها، چیستی و چرایی این همکاری به یکی از سرفصل&zwnj;های مهم اندیشه&zwnj;ی سیاسی شیعیان تبدیل شده است و به سبب حمایت از مردمان شیعه و فراهم آوردن زمینه&zwnj;های اشاعه&zwnj;ی فرهنگی، علمای شیعه بر آن شدند تا همکاری با حکومت&zwnj;های غیر شیعی را سهل گردانند و وجه شرعی بدان نهند. پژوهش حاضر به بررسی این نظر را در کلام ائمه و بزرگان پرداخته است. یافته&zwnj;های این پژوهش که با روش توصیفی - تحلیلی و به کمک ابزار کتابخانه&lrm;&zwnj;ای انجام شده است؛ نشان می&zwnj;دهد عدم تایید حاکمان ظالم، همواره یکی از اصول اساسی سیره و حیات پر خیر و برکت ائمه بوده و اگر هم ارتباطی دیده می&zwnj;شد، قطعاَ همراه بوده با مخالفت با آن حاکمان و نیز دفاع از حریم تشیع. این امر خود سبب بسط نوعی نظم سیاسی اجتماعی بوده و این نوع نگاه،اسباب لازم را برای حضور و همکاری شیعیان در دولت&zwnj;های غیر شیعی ایران را فراهم &zwnj;آورده است.</p> http://kalam.saminatech.ir/ar/Article/Download/49731