مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش‌های اعتقادی کلامی 9899-1735 16 2 2026 5 29 Sacrifice as a way of giving thanks in the Old Testament and the Quran قربانی به‌مثابه شیوه شکرگزاری در عهدین و قرآن 345 370 fa فاطمه گودرزی دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محسن احتشامی نیا دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران بخشعلی قنبری دانشیار، گروه فلسفه، ادیان و عرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2025 6 22 <p>"Sacrifice" as a form of gratitude was not exclusive to Abrahamic religions, but was a common and customary practice among both divine and non-divine religions, and has always existed as an important ritual in all religions. The followers of these religions expressed their respect and gratitude to God through sacrifice, and believed that only God is the Lord of all and the true source of the world's status and is worthy of gratitude. This research showed that in Judaism, sacrifice is considered an independent and important form of worship. As the Tanakh introduces sacrifice as the first form of worship and the altar as the first place of worship. In Christianity and the New Testament, sacrifice has been abolished and sacrifice coincides with the sacrifice of Jesus Christ. In such a way that he is considered both the victim, the altar, and the sacrificer. Islam declares sacrifice as part of the Hajj rituals and one of the obligatory acts, and for non-pilgrims, it is a recommended act of gratitude.The most important difference between the Covenants and the Quran regarding sacrifice is the difference in the type of.</p> <p>«قربانی» به&zwnj;مثابه شکرگزاری منحصر به ادیان ابراهیمی نبوده بلکه امری عام و مرسوم در میان ادیان الاهی و غیرالاهی بوده و همواره به&zwnj;عنوان آیینی مهم در همه ادیان وجود داشته. پیروان این ادیان از طریق قربانی کردن، احترام و شکر خود را نسبت به خدا ابراز می&zwnj;کردند و عقیده داشتند که تنها خدا، سرور همه و سرچشمه واقعی مقام دنیا و شایسته سپاسگزاری است. این پژوهش نشان داد که در یهودیت قربانی عبادتی مستقل و مهم محسوب می&zwnj;شود. چنانچه تنخ قربانی را اولین عبادت و قربانگاه را اولین عبادتگاه معرفی می&zwnj;نماید. در مسیحیت و عهد جدید قربانی منسوخ&zwnj;شده و قربانی با فداکاری عیسی&zwnj;مسیح مصادف می&zwnj;شود. به&zwnj;طوری&zwnj;که او هم قربانی، هم قربانگاه و هم قربانی&zwnj;کننده شمرده می¬شود. اسلام قربانی را ضمن مناسک حج و یکی از اعمال واجب و برای غیرحاجیان امری مستحب برای شکرگزاری اعلام می&zwnj;کند. مهم&zwnj;ترین تفاوت عهدین و قرآن در قربانی تفاوت در نوع نگاه به قربانی است.</p>

http://kalam.saminatech.ir/ar/Article/Download/53721