مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Darwinism and New Atheism: A Critical Analysis with Emphasis on Islamic Philosophyداروینیسم و الحاد جدید؛ تحلیل انتقادی با تأکید بر فلسفه اسلامی729faسید عبدالرئوف افضلی استادیار گروه فلسفه و عرفان، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران202514<p>As an emerging and influential phenomenon, New Atheism emphasizes on certain foundations. One of the most important foundations of this movement is Darwinism. Proponents of this movement place as much importance on Darwinism as they do on principles such as scientism and rationalism, and they occasionally defend it. In this article, which is organized in a descriptive-analytical manner, we first familiarize ourselves with Darwinism as reflected in primary sources. Then, relying on the works of new atheists, we will demonstrate how they have utilized the principles of this school to promote their ideas and defend it. Finally, we will attempt to evaluate and critique this highly significant foundation of new atheists. In the critiques presented here, while considering scientific and religious criticisms of this theory, we have also focused on critiques based on Islamic philosophy. The incompatibility of this theory with the theory of evolutionary motion in Islamic philosophy, its inconsistency with the principle of causality, its reliance on tautology without justification, its incompatibility with divine traditions, and its discord with the ethical system in Islam are some of the new critiques leveled against Darwin's theory in this work.</p><p>الحاد جدید به مثابه یک پدیده نوظهور و تأثیرگذار بر مبانی و اصول خاصی تأکید می¬ورزد. یکی از مبانی بسیار مهم این جنبش داروینیسم است. طرفدان این جنبش به همان اندازه که بر اصولی مانند علم¬گرایی و عقل¬گرایی تأکید دارند به داروینیسم نیز اهمیت می¬دهند و از آن احیانا دفاع می¬کنند. ما در این مقال که به شیوه توصیفی-تحلیلی ساماندهی شده است ابتدا با داروینیسم آن گونه که در منابع دست اول انعکاس یافته آشنا می¬شویم. سپس با تکیه بر آثار ملحدان جدید نشان خواهیم داد که چگونه آنها در جای جای آثار خود از اصول این مکتب برای ترویج افکار خود بهره برده¬ و از آن دفاع کرده¬اند. سرانجام تلاش خواهیم کرد که این مبنای بغایت مهم ملحدان جدید را مورد ارزیابی و نقادی قرار دهیم. ما در نقادی¬هایی که در اینجا مطرح کرده¬ایم ضمن توجه به نقدهای علم-بنیان و دین- پایه نسبت به این نظریه، نقدهایی را بر پایه فلسفه اسلامی نیز مورد توجه قرار داده¬ایم. عدم سازگاری با نظریه حرکت تکاملی در فلسفه اسلامی، عدم سازگاری با اصل علیت، عدم پذیرش بدون دلیل همان¬گویی، عدم سازگاری با سنت¬های الهی و عدم سازگاری با نظام اخلاقی در اسلام برخی از نقدهایی جدیدی است که بر پایه این نگارش بر نظریه داروین وارد شده است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53706مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529David Benatar: Cosmic Meaninglessness and the Immorality of Procreationدیوید بناتار؛ بیمعنایی کیهانی و اخلاقی نبودن فرزندآوری3154faعلیرضا ال بویهاستادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران محمد محابی نژاد قویدل دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اخلاق وتربیت، دانشکده فلسفه و اخلاق، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران2025122<p>David Benatar, as a prominent proponent of antinatalism, examines human life from both cosmic and earthly perspectives in his book The Human Predicament. He asserts that human existence and activities, from a cosmic viewpoint, are entirely devoid of meaning, rendering human life insignificant on a universal scale. According to Benatar, this lack of meaning represents a bitter truth that must be accepted honestly. One implication of Benatar's pessimistic view on cosmic meaninglessness is his defense of antinatalism. Antinatalism argues that procreation and bringing new generations into existence are unethical and harmful. Benatar supports this stance with several arguments, among which the most crucial is the cosmic meaninglessness of human life. This article critically evaluates Benatar's reasoning and aims to show that the connection between cosmic meaninglessness and antinatalism, as he claims, is neither logical nor consistent. Moreover, Benatar's dualistic approach to issues such as moral values and suicide is also examined and critiqued.</p><p>دیوید بناتار به‌عنوان یکی از مدافعان سرسخت زایش ستیزی، در کتاب مخمصه انسانی، زندگی انسان را از دو منظر کیهانی و زمینی مورد ارزیابی قرار می‌دهد. او معتقد است که انسان و فعالیت‌های او از منظر کیهانی، فاقد هرگونه معنا هستند و در نتیجه، زندگی بشر در مقیاس کیهانی هیچ اهمیتی ندارد. بناتار بر این باور است که این فقدان معنا واقعیتی تلخ است که باید به طور صادقانه پذیرفته شود. یکی از پیامدهای دیدگاه بدبینانه بناتار در موضوع فقدان معنای کیهانی، دفاع او از مسئله زایش‌ستیزی است. آنتی‌ناتالیسم یا زایش‌ستیزی دیدگاهی است که فرزندآوری و تولید نسل جدید را اقدامی غیراخلاقی و زیان‌بار می‌داند. بناتار در توجیه این دیدگاه از دلایل متعددی بهره می‌برد که یکی از مهم‌ترین آنها بی‌معنایی کیهانی حیات بشر است. در این مقاله، استدلال‌های بناتار مورد نقد قرار گرفته و تلاش شده است نشان داده شود که ارتباط میان بی‌معنایی کیهانی و زایش‌ستیزی آن‌گونه که او ادعا می‌کند، منطقی و منسجم نیست. همچنین رویکرد دوگانه بناتار در مواجهه با مسائلی همچون ارزش‌های اخلاقی و خودکشی نیز مورد برسی و نقد قرار گرفته است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53707مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529The concept of God in the Bibleمفهوم خدا در انجیل5577fa علیبادامیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران202574<p>The Bible sees the main actor in history as God, who created man and became man to save him, and this God is Jesus, and Jesus is God, and God is the agent of salvation, freeing us from our sins. Reconciling us to one another;In this article, we aim to provide as accurate and pure an understanding and image of the Christian God as possible, in order to understand God, His nature, and His relationship with His servants by directly referring to the most reliable source of knowledge of the Christian God, namely the Bible, and sometimes the words of the early Christian fathers and thinkers. In order to achieve this goal, in addition to defining revelation and its types and explaining attributes such as the unity of God, God's creatorship, infinity, and God's trinity, we have also discussed the moral attributes of God such as: God is good, God is love, God is merciful, God is patient and slow to anger, God is truth, and we have mentioned the important names of God in the New Testament.</p><p>کتاب مقدس بازیگر اصلی تاریخ را خدایی می‌داند که انسان را آفرید و خود نیز انسان شد تا او را نجات دهد و این خدا، عیسی است و عیسی خداست و خدا عامل نجات است، ما را از گناهان مان رهایی می بخشد. با یکدیگر مصالحه می‌دهد؛ ما در این نوشتار برآنیم تا برای شناخت خدا، ماهیت خدا و چگونگی رابطه او با بندگان از راه رجوع مستقیم به موثق ترین منبع شناخت خدای مسیحیان یعنی انجیل و گاهی سخنان آّباء و متفکران اولیه مسیحی تا جایی که ممکن است، شناخت و تصویری درست و منزه از خدای مسیحیان ارائه دهیم. برای نیل بدین مقصود علاوه بر تعریف مکاشفه و انواع آن و تبیین صفاتی همانند وحدت خدا، خالق بودن خدا، عدم تناهی، تثلیثی بودن خدا، به صفات اخلاقی خدا همانند: خدا نیکو است، خدا محبت است، خدا مهربان است، خدا صبور و دیرخشم است، خدا راستی است و ذکر اسامی مهم خدا در عهد جدید پرداخته ایم.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53708مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529the Shia and Sunni interpretationsاوصاف فرابشری پیامبران و امامان معصوم (ع) از منظر تفاسیر فریقین79105faفرشته بلوچیگروه علوم قرآن و حدیث، واحد يادگار امام خميني (ره)، شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايرانمحمد مهدي تقديسي گروه علوم قرآن و حدیث، واحد يادگار امامخميني(ره)، شهر ری، دانشگاهآزاد اسلامي، تهران، ايران0000000252280724محمد جعفري هرنديگروه علوم قرآن و حدیث، واحد يادگار امام خميني(ره)، شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران2025718<p>Imamate among Shiites has a special feature that distinguishes Imamate among Shiites from other Muslim sects, and that feature is the revelatory nature of Imamate among Shiites, which continues the path of prophecy and completes it. It is obvious that this feature is necessary for it. That the imam should be a person similar to the prophet so that he can continue his path. Looking into the verses and narrations about imamate also proves this theory. In this article, the author has discussed the superhuman characteristics of God's prophets from the perspective of the Qur'an and its adaptation to the infallible imams (pbuh). According to some Orientalists and dissidents, the reason for raising this issue is the negation of the superhuman characteristics and abilities of the Prophets and Imams (a.s.) and referencing these characteristics to the exaggerations of the Ghalians. Based on this, the present research tries to analyze the views about the superhuman dimensions of prophets and imams with the method of text analysis and the approach of analyzing Quranic data and findings. Search spiritually. Explaining and criticizing the proposed readings of what are the superhuman dimensions of the prophets in the Qur'an forms the focus of this article. Therefore, this analysis shows the benefit of the infallible prophets and imams (pbuh) from superhuman attributes in the logic of revelation.</p><p>امامت نزد شیعه از ویژگی خاصی برخوردار است که همان موجب تمایز امامت نزد شیعه با دیگر فرقه های مسلمان شده است و آن ویژگی، وحیانی بودن امامت نزد ‏شیعه است که ادامه راه نبوت وتکمیل کننده آن می باشد.بدیهی است که این ویژگی مقتضی آن است که امام فردی شبیه پیامبر باشد تا بتواند راه او را ادامه بدهد.کنکاش در آیات و روایات وارده در باب امامت نیز این نظریه را به اثبات می رساند. نویسنده در این مقاله به ویژگیهای فرابشری پیامبران الهی از منظر قرآن وتطبیق آن با امامان معصوم (ع) پرداخته است. چرایی طرح این مسئله به اندیشه برخی مستشرقان و دگراندیشان در نفی ویژگیها و تواناییهای فرابشری و ماورایی انبیا وامامان(ع) و ارجاع این ویژگیها به غلوِ غالیان بازگشت دارد. بر این اساس، پژوهش حاضر تلاش می‌کند با روش تحلیل متن و رویكرد تحلیل داده ها و یافته های قرآنی، به واكاوی دیدگاه های مفسرین شیعه و سنی راجع به ابعاد فرابشری پیامبران وامامان پرداخته و ضمن تأكید بر جوهر بشری پیامبران، امتیاز ایشان ازسایر افراد بشر را در جنبه معنوی جستجو كند. تبیین و نقد قرائتهای مطرح شده ازچیستی ابعاد فرابشری انبیا در قرآن محور مقاله پیشرو را شكل می دهد. برآیند این تحلیل نشان دهنده بهره‌مندی انبيا وامامان معصوم(ع) از اوصاف فرابشري در منطق وحي دارد.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53709مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Analyzing Hadiths on the Knowledge of the Imam's Rightتحلیل احادیث معرفت به حقّ امام107130fa علیاصغرپارسامقدمدانشآموخته سطح چهار مرکز امام شناسی حوزه علمیه قم – مدیرگروه روششناسی پژوهشکده امامت حوزه علمیه قم00090005225136372025412<p>Almighty God has established a set of rights for the Ahl al-Bayt (peace be upon them), the knowledge and observance of which are considered religious necessities. It's clear that observing these rights depends on being aware of them, which is discussed in narrations as "knowledge of the Imam's right" and is regarded as a fundamental requirement in the stages of Imamate knowledge. This research, using a descriptive-analytical method and relying on hadith, tafsir (exegesis), and historical sources, examines its attributes, necessity, function, and the consequences of its absence. The results indicate that the Infallible Imams (peace be upon them) emphasized the importance of this knowledge, considering it the greatest divine obligation and a condition for the acceptance of deeds. Furthermore, knowledge of the Imam's right has attributes such as being heartfelt, the reciprocity of rights between the Imam and the community, and its fulfillment being solely by God. A functional analysis shows that this type of knowledge leads to the strengthening of faith, an increase in good deeds, the creation of inner peace, spiritual growth, and social cohesion. Conversely, neglecting it leads to deprivation of divine mercy and weakness in acts of worship. This research, by utilizing and analyzing authentic narrations, strives to elucidate the importance of knowledge of the Imam's right as one of the pillars of divine guidance and proximity to God, and to explain its impact on individual and social life.</p><p>خداوند متعال مجموعه‌ای از حقوق را برای اهل‌بیت‌ علیهم‌السلام مقرر فرموده است که شناخت و رعایت آن‌ها از ضروریات دین برشمرده می‌شود. روشن است که رعایت این حقوق در گرو آگاهی به آن‌هاست که در روایات با عنوان «معرفت به حق امام» مطرح شده و از الزامات اساسی در مراتب معرفت امام به‌شمار می‌آید. این پژوهش، به روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع حدیثی، تفسیری و تاریخی، اوصاف، ضرورت، کارکرد و پیامدهای عدم آن را بررسی نموده است. نتایج نشان از آن دارد که امامان معصوم علیهم‌السلام بر اهمیت این معرفت تأکید فرموده و آن را بزرگ‌ترین واجب الهی و شرط قبولی اعمال دانسته‌اند. همچنین، معرفت به حق امام دارای اوصافی همچون: قلبی بودن، متقابل بودن حقوق امام و امت، و استیفاپذیری آن تنها از سوی خداوند است. کارکردشناسی نشان از آن دارد که این نوع از معرفت به تقویت ایمان، افزایش حسنات، ایجاد آرامش درونی، معنویت‌افزایی و انسجام اجتماعی می‌انجامد. در مقابل، غفلت از آن به محرومیت از رحمت الهی و ضعف در اعمال عبادی منجر می‌گردد. این پژوهش با بهره‌گیری از روایات معتبر و تحلیل آن‌ها، تلاش نموده تا اهمیت معرفت به حق امام را به‌عنوان یکی از ارکان هدایت الهی و تقرب به خداوند روشن سازد و تأثیر آن را بر زندگی فردی و اجتماعی تبیین نماید.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53710مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529The Nature of the Tenor of Shari‘a and Its Application in Shia Criminal Jurisprudenceچیستی مذاق شریعت و کاربرد آن در فقه جزایی شیعه131155fa حمیدرضا جعفریدانشجوی دکتری، گروه فقه و میانی حقوق و اندیشهی امام خمینی (ره)، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایرانمحمود قیوم زاده خرانقی استاد، گروه معارف اسلامی و حقوق، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانامیرملا علی محمداستادیار، گروه معارف اسلامی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران2025623<p>Islamic sources and Shariati methodologies, each with their own particular approach, have either affirmed or rejected the concept of the tenor of Shari‘a (madaq al-sharī‘a). At times, they have elaborated on its elements and components; at other times, they have evaluated this concept, and in some cases, they have critiqued and analyzed its vulnerabilities. The present article examines the nature of the tenor of Shari‘a and its application in Imāmī criminal jurisprudence. The findings indicate that, in the realm of Imāmī criminal jurisprudence, jurists—while being familiar with valid Shari‘a tenors—have referred to the tenor of Shari‘a in various domains. For instance, they have employed this concept in addressing cases without explicit textual precedent, in analyzing the subject of rulings, in resolving conflicts among evidences, in lifting the clash of rulings, and in interpreting legal proofs. Attention to the tenor of Shari‘a and avoiding the one-dimensional interpretation of textual provisions ensures greater harmony between rulings and the overarching aims and perspectives of the Lawgiver, thereby enhancing the efficiency of criminal jurisprudence. In this study, through descriptive-analytical methodology and based on scholarly data, the subject matter has been explored and several ambiguities have been addressed.</p><p>منابع اسلامی و مناهج شریعتی هر یک با رويکرد خاص خود، مفهوم مذاق شريعت رامورد تایید یا عدم آن قرار داده اند؛گاهی عناصر واجزاء تشکيل دهنده آن را تشريح نموده اندو گاهی به اعتبارسنجي اين مفهوم و گاه نيز به نقدو آسيب شناسي آن پرداخته اند. در مقاله حاضر چیستی مذاق شریعت و کاربرد آن در فقه جزایی امامیه مورد بررسی قرار گرفته و نتیجه بحث بیانگر آن است که: در عرصه فقه جزايي اماميه فقها ضمن آشنايي با مذاق هاي شرعي معتبر، در حوزه هاي مختلف به مذاق شريعت استناد نموده اند؛ چنانکه نسبت به کاربست اين مفهوم در زمينه موضوعات فاقد سابقه تنصيصي، شيوه تحليل موضوع حکم،حل تعارض ادله، رفع تزاحم احکام و تفسير ادلّه شرعي مبادرت نموده‌اند. توجه به مذاق شريعت و پرهيز از تفسير تک گزاره اي نصوص، سبب هماهنگي احکام با غايات و ديدگاه هاي کلي شارع وکارآمدي بيشتر فقه جزايي مي گردد.در این پژوهش با استفاده از داده های مطالعاتی به روش توصیفی تحلیلی موضوع تحقیق را واکاوی و به ابهامات چندی پاسخ داده شده است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53711مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529An Analysis of the Deviation of the Jewish Community from the Perspective of the Holy Qur’an and Its Comparison with the Events of Early Islam in the Formation of the Seditions of Ariha and Jamalتحلیل انحراف جامعه یهود از منظر قرآن کریم و تطبیق آن با وقایع صدراسلام در شکلگیری فتنههای اَریحا و جمل155157faسید جوادجلیلی شانیگروه معارف اسلامی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایرانرمضانرضاییدانشیار دانشگاه تهران، تهران، ایران2025817<p>The Jewish community in the early Islamic era represented the greatest socio-environmental and civil challenge both for the Prophet Muhammad (peace be upon him and his progeny) and for the people of Medina. Reflection upon a widely transmitted narration from the Prophet (peace be upon him and his progeny) further emphasizes the necessity of comparing the events of the two eras—the era of the The Israelites and that of early Islam. The rebellion of a community and the defiance against the Prophet’s successor are prominent examples of such deviation. This study, focusing on the Holy Qur’an, the Old Testament, and historical and narrative sources, seeks to elucidate these phenomena. Weaknesses in the beliefs of both communities served as the initial grounds for a destructive deviation. The research further examines the factors that facilitated sedition and the collective defiance of the people in both eras against the successors of the Prophet. With the beginning of the leadership of Joshua (peace be upon him), the Prophet’s wife and daughter (Safura), incited by two hypocrites and accompanied by a group of rebels, rose against the Caliph, imposing a severe battle upon him. This study examines that event in relation to the community’s deviation from principles, as well as the division and discord within early Islam. The isolation of the Prophet’s successor and the predominance of certain Companions inflicted irreparable damage on the structure of Islam and on the beliefs of the people. By breaking their pledge to the Caliph and under the incitement of the Mother of the Believers, the first internal conflict among Muslims emerged, setting the stage for further deviations in the future. How can the repentance of the Mother of the Believers for the Sedition of Jamal and of Safura for the Sedition of Ariha be justified, considering the irreparable damage inflicted on the structure of religion and the deviations that arose in the beliefs of the people?.</p><p>جامعه یهود در صدر اسلام هم برای پیامبر اکرم صلی¬الله علیه و آله و هم برای اهالی مدینه بزرگترین بحران زیست محیطی و جامعه مدنی بود. تأمل در روایتی مستفیض از پیامبر اکرم صلی-الله علیه و آله بر ضرورت تطبیق حوادث دو عصر بنی¬اسرائیل و صدراسلام می¬افزاید. ارتجاع قوم و خروج بر جانشین پیامبر از مصادیق بارز آن است که این نگارش با تمرکز بر قرآن کریم، عهدعتیق و منابع روایی و تاریخی به تبیین آن اهتمام دارد. ضعف در عقاید هردو قوم آغازی برای انحرافی ویرانگر بود. این پژوهش به تشریح عواملی پرداخت که زمینه¬ساز فتنه و خروج جمعی از مردم هر دو عصر بر جانشین پیامبرشان شد. با آغاز وصایت یوشع¬ علیه¬السلام، همسر و دختر پیامبر (صفورا) با تحریک دو تن از منافقان و همراهی جمعی از شورشیان بر خلیفه خروج کرده و نبرد سنگینی بر وی تحمیل نمود. این نگارش در تطبیق آن واقعه به انحراف جامعه از اصول و تشتت و شقاق در صدراسلام پرداخت. انزوای جانشین پیامبر و محوریت و صدرنشینی صحابه لطمات جبران¬ناپذیری بر پیکره اسلام و اعتقادات مردم وارد ساخت. با نقض عهد بر خلیفه و با تحریک ام¬المومنین، اولین جنگ داخلی مسلمانان شکل گرفت که زمینه¬ساز انحرافات بیشتری در آینده شد. ندامت ام-المومنین از فتنه جمل و صفورا از فتنه أریحا با عنایت به لطمات جبران¬ناپذیر بر پیکره دین و انحرافات شکل گرفته در اعتقادات مردم، چگونه می¬تواند تطهیر گردد؟!.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53712مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Review and Criticism of the Nusayriyyah Viewpoint on the Frustration of Actionsبررسی و نقد دیدگاه نصیریه پیرامون احباط اعمال179199faمعصومهسعیددانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانفهیمهشریعتیدانشیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسید حسینسیدموسویدانشیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانحکیمهپردلی اسفندقه دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانطاهره رحیم پور ازغدیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد،ایران2025124<p>Affront means the loss of goodness and reward for good deeds due to bad deeds. The issue of whether deeds affect each other and change reward and punishment is a matter of debate among different Islamic sects. In this article, the basis of Nusayriyyah regarding the affront of deeds is examined and criticized using a qualitative, descriptive-analytical method, and information was collected from library sources. The findings of this research indicate that: Nusayriyyah believes that denying the guardianship and imamate causes the futility of deeds and the fall to the level of disbelief and entails successive punishments. The basis of this belief is the belief in the divinity of the Imam. An examination of the concepts of disbelief and polytheism shows that the basis of affront for Nusayriyyah is not defensible according to their interpretations. An examination of the historical circumstances of the establishment of this sect can be considered the reason for their stance on the issue of futility.</p><p>احباط به معنی از بین رفتن خوبی ها و پاداش اعمال نیک به واسطه عمل بد است این مسئله که آیا اعمال در یکدیگر تاثیر گذاشته و پاداش و کیفر را تغییر می دهد، محل بحث فرق مختلف اسلامی است. در مقاله حاضر به بررسی و نقد مبنای نصیریه در رابطه با احباط اعمال با روش کیفی، توصیفی تحلیلی پرداخته شده و گردآوری اطلاعات از منابع کتابخانه ای بوده است. یافته‌های این پژوهش حاکی از آن است: اعتقاد نصیریه بر این است که انکار ولایت و امامت موجب حبط اعمال و سقوط به مرتبه کفر و مستلزم عذاب های متوالی است. مبنای این عقیده، اعتقاد به مقام الوهیت امام است. بررسی مفاهیم کفر و شرک نشان می دهد مبنای احباط نزد نصیریه با توجه به تفاسیر ایشان قابل دفاع نیست. بررسی شرایط تاریخی ایجاد این فرقه می تواند علت موضع گیری ایشان در مسئله حبط تلقی شود.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53713مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529The nature and possibility of human moral responsibility from the perspective of Allameh Tabataba'i; considering the determinism of nature and the determinism of societyچیستی و امکان مسئولیت اخلاقی انسان از دیدگاه علامه طباطبایی؛ باتوجه به جبر طبیعت و جبر اجتماع (سازگارگرایی یا ناسازگارگرایی؟)201224faالنازشاکریدانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه مازندران، ایرانفرشته ابوالحسنی نیارکیدانشیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه مازندران، ایران00000003355835584045202544<p>The main issue of this research is to examine the nature and possibility of "moral responsibility" based on the influence of natural factors and social determinism from the perspective of Allameh Tabataba'i. Allameh Tabataba'i's perspective on the nature of moral responsibility can be reconstructed as follows: accountability and commitment in performing duties that have become an internal and external obligation and duty for the individual. And this accountability is free, conscious, and within the limits of the individual's abilities in a way that approaches the desired end, and the lack of this accountability is a cause for condemnation. Allameh Tabataba'i, with the theory of "contingent perceptions", believes that the tendencies of human nature cause the creation of tendencies and thoughts for the will of action, which Allameh calls "contingent thoughts". Contingent thoughts, in addition to being derived from true thoughts, are made of credentials, therefore society, culture, etc. and have a great influence on the issuance of the act. Allameh Tabataba'i also considers other internal (such as nature) and external (social) factors to be involved in human moral actions. Allameh considers the influence of these natural and social factors to be contingent and not to the extent that it causes compulsion. On this basis, we consider Allameh Tabataba'i a compatibility thinker who has given a positive verdict on the compatibility between the influence of natural and social factors with human moral responsibility.</p><p>مسئله اصلی این پژوهش بررسی چیستی و امکان «مسئولیت اخلاقی»، براساس تأثیر عوامل طبیعی و جبر اجتماع از دیدگاه علامه طباطبایی است. دیدگاه علامه طباطبایی را در خصوص چیستی مسئولیت اخلاقی می¬توان چنین بازسازی نمود: پاسخگویی و تعهد در انجام وظایف که به فرد الزام و تکلیف درونی و بیرونی شده است. و این پاسخگویی آزادانه و از روی آگاهی و در حد توانایی¬های فرد است به نحوی که به غایت مطلوب نزدیک شود و عدم این پاسخگویی، سبب نکوهش است. علامه طباطبایی، با نظریه «اعتباریات عملی»، معتقد است تمایلات طبیعت انسان، سبب ایجاد گرایش و اندیشه برای اراده فعل است که علامه به آن «اندیشه¬های اعتباری» می¬گوید. اندیشه¬های اعتباری، علاوه بر اینکه برآمده از اندیشه¬های حقیقی است، از اعتباریات ساخته شده، بنابراین جامعه و فرهنگ و... تأثیر فراوانی در صدور فعل دارد. علامه طباطبایی، عوامل درونی (نظیر فطرت و شاکله) و بیرونی (اجتماعی) دیگری را نیز، دخیل در افعال اخلاقی انسان می¬داند. علامه تأثیر این عوامل طبیعی و اجتماعی را به حد اقتضا می¬داند و نه تا حدی که سبب جبر گردد. براین اساس علامه طباطبایی را یک اندیشمند سازگارگرا می¬دانیم که به سازگاری بین تأثیر عوامل طبیعی و عوامل اجتماعی با مسئولیت اخلاقی انسان حکم مثبت داده است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53714مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Examining the sentence structure in contemporary Arabic prose from the perspective of Western Orientalists; A case study of the nominal and verb sentence from the perspective of Vicente Cantarinoبررسی ساختار جمله در نثر معاصر عربی از منظر خاورشناسان غربی؛ مطالعه موردی جمله اسمیه و فعلیه از دیدگاه ویسنته کانتارینو225244faفائزه شب تاب دانشجویدکتری تخصصی، گروه زبان و ادبیات عربی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسید بابک فرزانهاستاد، گروه زبان و ادبیات عربی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران2025716<p>Teaching Arabic syntax and facilitating the analysis of literary texts for non-Arabic speakers has always been an important concern among Arabic language researchers. In the meantime, Orientalists, aware of the problems and issues of non-Arabic speakers, have paid great attention to this issue and, given the difficulty of the Arabic language and its special features, which are difficult and unfamiliar to Westerners, have pursued this issue with new methods.Among the prominent figures in this field is Vicente Cantarino, who in his book "The Syntax of Modern Arabic Prose" has tried to rearrange Arabic syntax in a new, easy way, and in accordance with English rules, by extracting examples from contemporary Arabic prose. This article, using a descriptive-analytical method, seeks to examine one of the most important structures of Arabic syntax, namely the structure of the noun and verb sentence in Cantarino's book, and has attempted to To examine his attitude, approach and classification about these two types of sentences. The results of the research have shown that Cantarino has divided the nominal sentence into three categories, one-part, two-part and three-part, according to the lexical quantity and the relations between the words, but the verb sentence is simply simple and is not divided into the above types. Also, his criterion for determining the sentence is the functional role of the sentence parts.And he does not consider the condition of the noun or verb being antecedent. Despite being influenced by English, his classification is not comprehensive and ignores the subtleties of classical Arabic syntax.</p><p>آموزش نحو عربی و تسهیل تحلیل متون ادبی برای غیر عرب¬زبانان همواره یکی از دغدغه¬های مهم در میان محققان زبانِ عربی بوده است. در این¬ میان، خاورشناسان به¬دلیل آگاهی از مشکلات و مسائل غیر عرب¬زبانان توجه زیادی به این قضیه کرده و با توجه به دشواری زبان عربی و ويژگی‌های خاص آن که برای غربی¬ها سخت و نامأنوس است، با شیوه¬های جدیدی، این مهم را پی گرفته ¬اند؛ از جمله چهره¬ه ای برجسته در این حوزه «ویسنته کانتارینو» است که در کتاب «نحو نثر جدید عربی» با استخراج نمونه ¬هایی از نثر معاصر عربی سعی کرده نحو عربی را به شیوه جدید، آسان و متناسب با قواعد انگلیسی بازآرایی کند. این مقاله با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی در صدد بررسی یکی از مهمترین ساختارهای نحو عربی یعنی ساختار جمله اسمیه و فعلیه در کتاب کانتارینو است و کوشیده است نگرش، رویکرد و دسته¬بندی او درباره این دو نوع از جمله را بررسی کند. نتیجه پژوهش نشان داده است کانتارینو جمله اسمیه را بر حسب کميّت واژگانی و روابط میان واژگان به سه دسته تک¬بخشی، دو بخشی و سه¬بخشی تقسیم کرده است، ولی جمله فعلیه صرفاً ساده است و به انواع فوق تقسیم نمی¬شود. همچنین معیار او تعیین جمله نقش علمکردی اجزاء جمله است و شرط مقدّم بودن اسم یا فعل را در نظر نمی¬گیرد. با وجود تأثیرپذیری از زبان انگلیسی دسته¬بندی او از شمولیت لازم برخوردار نیست و ظرافت¬های نحو کلاسیک عربی را نادیده گرفته است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53715مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Examining the Criterion for the Onset of Girls’ Puberty in Islamic Jurisprudence and Law with an Approach to the Thought of Imam Khomeiniبررسی ملاک آغاز بلوغ دختران در فقه و حقوق با رویکردی بر اندیشه حضرت امام خمینی (ره)245275fa مریمصرفیعضو هیئت علمی، گروه معارف اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسید محمدموسوی بجنوردیعضو هیئت علمی، گروه فقه و حقوق، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران2025122<p>One of the most significant periods in human life that brings about major physical and spiritual transformations, and with its onset makes a person the specific addressee of divine commands and responsible for their actions, is puberty. Puberty marks the beginning of many obligatory and situational religious rulings. Therefore, finding the correct criterion for the commencement of this divine responsibility is necessary and essential. The majority of Shi’a jurists, by establishing a specific age as the criterion, consider boys at fifteen and girls at nine years of age to be religiously accountable and mature (baligh). In contrast, a non-mainstream opinion among jurists holds that puberty is a natural and developmental phenomenon, and its indicators should also be natural and developmental; an arbitrary age cannot be an appropriate indicator for natural puberty. Therefore, to determine the beginning of religious obligation, one must refer to natural indicators—namely, nocturnal emission (ihtilam) in boys and menstruation (hayd) in girls. This article, through comprehensive examinations of the nature of puberty, the implications of using age as a criterion, and existing social realities, strengthens the second opinion. Based on these findings, a new interpretation of Imam Khomeini’s (RA) perspective is presented, which had previously not been given due attention.</p><p>یکی از مهم‌ترین دوران زندگی انسان که دگرگونی عظیم جسمی و روحی در او بوجود میآید و با شروع آن انسان مخاطب خاص الهی و مکلف و مسئول اعمالش میشود، بلوغ میباشد. بلوغ آغاز بسیاری از احکام و مقررات تکلیفی و وضعی را مشخص مینماید. بنابراین، یافتن ملاک و معیار صحیح برای شروع این رسالت الهی لازم و ضروری است. مشهور فقهای شیعه با ملاک قراردادن سن مشخص، پسران را در پانزده سالگی و دختران را در نه سالگی مکلف و بالغ می‌دانند و در مقابل، نظر غیرمشهوری از فقها این گونه است که بلوغ امری طبیعی و تکوینی است و اماره آن هم باید طبیعی و تکوینی باشد و سن اعتباری نمی‌تواند اماره مناسبی برای بلوغ طبیعی باشد. بنابراین برای تشخیص آغاز تکلیف باید به اماره‌های طبیعی، یعنی احتلام در پسران و حیض در دختران، رجوع نمود که در این مقاله با توجه به بررسیهای جامع درباره ماهیت بلوغ و آثار و تبعات ملاک قراردادن سن و واقعیات موجود در جامعه نظر دوم تقویت می‌گردد. بر همین اساس، رهیافتی تازه به نظر امام خمینی(ره)، ارائه شده که پیش از این مورد توجه نبوده است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53716مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529A Comparative Study of the Issue of Divine Knowledge from the Perspective of Imam Sajjad (AS) and the Holy quranبررسی تطبیقی مسأله علم الهی از نگاه امام سجاد (ع) و قرآن کریم277299fa عزیز علی زاده سالطهاستادیار،گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایرانپریوشعلی زادهدانشجوی دکتری، گروه علوم و معارف نهج البلاغه، واحد تهران جنوب، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0009-0000-1455-4424202512<p>From the perspective of the Holy Quran, God is the Absolute Knower and no particle is outside the scope of His knowledge and He has clarified this issue in various verses. Accordingly, thinkers and scholars have also said many things about divine knowledge. However, since the Ahl al-Bayt (a.s.) as the true interpreters of the Quran are aware of the purposes of the divine book and separation between them and the Quran is unthinkable; we have tried to present the view of Imam Sajjad (a.s.) on this issue as an example and to the extent possible, in a descriptive-narrative manner, to compare his words with the divine verses. What can be obtained from the words of that Imam on this issue is that he has spoken a lot about knowledge after creation and in different aspects and has also said things about the stage before creation in many cases. However, like the Holy Quran, nothing has been said about God's knowledge of His essence. From the perspective of that Imam, God created the universe without any pattern or precedent and is spread across the expanse of existence based on precise measurements. After their existence, He encompasses them and holds them all accountable. This is something that can be found in the Holy Quran in many instances in accordance with these words.</p><p>از دیدگاه قرآن کریم، خداوند عالم مطلق بوده و هیچ ذرّه‏ای از حیطۀ آگاهی او بیرون نیست و به این مسأله در آیات مختلف تصریح کرده است. به تبع آن متفکران و صاحب ‏نظران نیز پیرامون علم الهی سخنان فراوانی گفته‏اند. اما از آنجایی که اهل بیت (ع) به عنوان مفسران حقیقی قرآن به مقاصد کتاب الهی واقف‏اند و جدایی بین آنان و قرآن قابل تصور نیست؛ سعی کرده‏ایم از باب نمونه، نگاه امام سجاد (ع) را در این باره مطرح کرده و در حد امکان به شیوۀ توصیفی- نقلی به تطبیق سخنان ایشان با آیات الهی بپردازیم.آنچه از سخنان آن حضرت در این باره به دست می‏آید این است که ایشان دربارۀ علم بعد از ایجاد، سخنان فراوان و در جنبه‏های مختلف داشته و دربارۀ مرتبۀ قبل از ایجاد هم در موارد متعددی مطالبی فرموده‏اند. اما، به مانند قرآن کریم، دربارۀ علم خدا به ذات خویش مطلبی بیان نشده است. از دیدگاه آن حضرت، خداوند، عالم را بدون هیچ الگو و سابقه‏ای آفریده و براساس اندازه‏گیری دقیق در پهنة هستی گسترده است. بعد از وجود یافتن هم بر آنها احاطه داشته و حساب همه را دارد. این چیزی است که در قرآن کریم هم مصادیق فراوانی در مطابقت این سخنان می‏توان یافت.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53717مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Criticism of the theory of Muslim fundamentalists and theologians regarding the incompatibility of the principle of free will and causalityنقد نظریه اصولیان و متکلمان مسلمان نسبت به ناسازگاری اصل اختیار و علیت301319faمحمد حسنقدردان قراملکیاستاد تمام و هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی جواد حاجی پوراستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایرانسید سجادساداتی زادهاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران0000000335922155202549<p>The principle of free will and causality has a very old and ancient history among thinkers. In general, in both Islamic and Western realms, philosophers and thinkers are divided into two groups: compatibilists and incompatibilists. Compatibilists believe in the compatibility of the principle of free will, while incompatibilists believe in the sovereignty of determinism or free will, of course, by denying the sovereignty of causal causality. Among Islamic thinkers who have turned to the incompatibility between the principle of free will and causality, there are two exemplary groups; the first group is the Ash'arites, who, by proposing the theory of divine habit and especially the theory of ad to determinism; although they themselves deny determinism. In opposition to the principle of causality and the rule of causal necessity, Ash'arite theologians have tried to propose a theory that replaces causality and necessity and, by adhering to it, interpret the phenomena oftheory of "Adat Allah". Another group of Islamic incompatibilities are the Usulians, who, by proposing the theory of the "sovereignty of the soul" over their actions, have denied the causal necessity of man's voluntary aerted to free will. According to the Usulians, an action is not necessary in the context of its complete cause, and since its will and principl on the soul by factors outside the soul, something else is necessary for man to become free, which is the sovereignty and inherent authority of the soul, with the help of which the soul has the requirements of the complete cause..</p><p>اصل اختیار و علیت از سابقه ای بس کهن و پارینه در میان اندیشمندان برخوردار بوده است.به طور کلی در هر دو قلمرو اسلامی و غربی ،فیلسوفان و اندیشمندان به دو بخش سازگاری گرا و ناسازگاری گرا بخش می گردند.سازگارگرایان به سازگاری اصل اختیار معتقد بوده و در مقابل، ناهمسازان به حاکمیت جبر یا اختیار البته با نفی حاکمیت موجبیت علی معتقد گشته اند. در میان اندیشمندان اسلامی که به ناسازگاری میان اصل اختیار و علیت رو آورده اند دو گروه مثال زدنی اند؛ گروه نخست اشعریان می باشند که با طرح نظریه عادت الاهی و به ویژه نظریه کسب، سازگاری میان اختیار و علّیت را به چالش کشیده و به جبر گراییده اند؛هر چند خود منکر جبرگرایی می باشند.متکلمان اشعری در مخالفت با اصل علیت و قاعده ضرورت علی،تلاش نموده‌اند نظریه‌ای را مطرح سازند که جایگزین علیت و ضرورت آن گشته و با تمسک به آن به تفسیر پدیده‌های هستی بپردازند. این نظریه همان نظریه معروف «عادت الله» می باشد. گروه دیگر از ناسازگاری گرایان اسلامی اصولیان می باشند که با طرح نظریه «سلطنت نفس» نسبت به افعال خود،ضرورت علّی در افعال اختیاری انسان را نفی نموده اند و به اختیار گرویده اند. به نظر اصولیان،فعل در ظرف علّت تامه اش،ضرورت نمی یابد و از آن جایی که اراده و مبادی آن در اختیار نفس نیست و بر اثر عوامل خارج از نفس بر نفس عارض می گردد لاجرم برای مختار شدن انسان امر دیگری نیاز است که عبارت است از سلطنت و اقتدار ذاتی نفس که نفس به مدد آن حتی توان مقابله با مقتضای علت تامه را داراست.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53718مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Another return and revival in the New Testament and the Holy Quranبازگشت و احیای دیگر در عهدجدید و قرآنمجید321343faمحمد کاوه دانشیار، گروه معارف اسلامی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران00000001941963472025102<p>The predominant belief of the Christian and Shiite communities is the return and resurrection of the dead at the end of time. The emergence and development of the subject in the context of history has had ideological and political ups and downs. How have the New Testament and the Holy Quran expressed this issue? This issue has been considered to be a kind of similarity with reincarnation and the denial of resurrection in terms of occurrence. In terms of time, it is related to the emergence of the world savior and the imamate of the promised Mahdi. The relevance of the subject can be seen in the context of removing obstacles to the unity of religions, preparing the ground for the appearance of the Savior, and responding to doubts about its identification with the issue of the Resurrection. The research method, assuming the documentary validity of both books, is to extract the paragraphs of the New Testament and the verses of the Holy Quran, relying on the authenticity of the book's appearances, then describing and analyzing them qualitatively. The results of the research show that the two books are close in their views on the subject, narrative evidence, educational goals, development, and literature. However, they have some differences. Also, Quranic evidence and rational reasoning support the narrations of this chapter.</p><p>اعتقاد غالب جامعه مسیحیان و شیعیان، به بازگشت و احیای دوباره مردگان در آخرالزمان است. پیدایش و بالندگی موضوع در بستر تاریخ دارای فراز و فرود عقیدتی و سیاسی بوده است. عهد¬جدید و قرآن مجید این موضوع را چگونه بیان داشته¬اند؟ این موضوع به لحاظ وقوعی، نوعی همسانی با تناسخ و نفی رستاخیز تلقی شده است. از نظر زمانی مرتبط با ظهور منجی جهانی و امامت مهدی موعود است. در بایستگی موضوع می¬توان به زمینۀ رفع موانع وحدت ادیان، زمینه سازی و آمادگی برای ظهور منجی و پاسخی به شبهات یکسان انگاری آن با مسأله معاد دانست. روش تحقیق، بر فرض اعتبار سندی هر دو کتاب، استخراج فقرات عهد جدید و آیات قرآن مجید، تمسک به حجّیت ظواهر کتاب، سپس توصیف و تحلیل کیفی آنهاست. نتایج پژوهش از نزدیکی دیدگاه¬های دو کتاب در جایگاه موضوع، دلایل¬نقلی، اهداف تربیتی، بالندگی و ادبار موضوع دارند. با این وجود دارای تفاوت¬هایی¬اند. هم¬چنین دلایل قرآنی و استدلال عقلی معاضدت بر روایات این باب دارند.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53720مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهشهای اعتقادی کلامی9899-17351622026529Sacrifice as a way of giving thanks in the Old Testament and the Quranقربانی بهمثابه شیوه شکرگزاری در عهدین و قرآن345370fa فاطمه گودرزیدانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحسن احتشامی نیا دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانبخشعلی قنبریدانشیار، گروه فلسفه، ادیان و عرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران2025622<p>"Sacrifice" as a form of gratitude was not exclusive to Abrahamic religions, but was a common and customary practice among both divine and non-divine religions, and has always existed as an important ritual in all religions. The followers of these religions expressed their respect and gratitude to God through sacrifice, and believed that only God is the Lord of all and the true source of the world's status and is worthy of gratitude. This research showed that in Judaism, sacrifice is considered an independent and important form of worship. As the Tanakh introduces sacrifice as the first form of worship and the altar as the first place of worship. In Christianity and the New Testament, sacrifice has been abolished and sacrifice coincides with the sacrifice of Jesus Christ. In such a way that he is considered both the victim, the altar, and the sacrificer. Islam declares sacrifice as part of the Hajj rituals and one of the obligatory acts, and for non-pilgrims, it is a recommended act of gratitude.The most important difference between the Covenants and the Quran regarding sacrifice is the difference in the type of.</p><p>«قربانی» به‌مثابه شکرگزاری منحصر به ادیان ابراهیمی نبوده بلکه امری عام و مرسوم در میان ادیان الاهی و غیرالاهی بوده و همواره به‌عنوان آیینی مهم در همه ادیان وجود داشته. پیروان این ادیان از طریق قربانی کردن، احترام و شکر خود را نسبت به خدا ابراز می‌کردند و عقیده داشتند که تنها خدا، سرور همه و سرچشمه واقعی مقام دنیا و شایسته سپاسگزاری است. این پژوهش نشان داد که در یهودیت قربانی عبادتی مستقل و مهم محسوب می‌شود. چنانچه تنخ قربانی را اولین عبادت و قربانگاه را اولین عبادتگاه معرفی می‌نماید. در مسیحیت و عهد جدید قربانی منسوخ‌شده و قربانی با فداکاری عیسی‌مسیح مصادف می‌شود. به‌طوری‌که او هم قربانی، هم قربانگاه و هم قربانی‌کننده شمرده می¬شود. اسلام قربانی را ضمن مناسک حج و یکی از اعمال واجب و برای غیرحاجیان امری مستحب برای شکرگزاری اعلام می‌کند. مهم‌ترین تفاوت عهدین و قرآن در قربانی تفاوت در نوع نگاه به قربانی است.</p>http://kalam.saminatech.ir/en/Article/Download/53721