مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش‌های اعتقادی کلامی 9899-1735 14 4 2024 12 16 The Abbasid caliphate and the role of the Alevis, foundation and presence in the caliphate خلافت عباسیان و نقش علویان، بسترسازی و حضور در خلافت 23 56 fa علی امامی فر عضو هیئت علمی واحد ساوه، ساوه، ایران 2022 8 5 <p>After the Ashura movement, the conflict of the Alawites with various motivations, including over Imamate and gaining power, weakened the position and deprivation of the Ahl al-Bayt (peace be upon them) and ultimately continued the deviation of the path of Imamate and gaining power of Bani Abbas. By separating from Sadiqeen (AS) and not accompanying them, Zayd bin Ali created the first division and disagreement among the Shiites. Imam Hasan's children, while separating from the Ahl al-Bayt and being close to the Umayyads, were also active in conflict and confrontation with the Ahl al-Bayt (a.s) and considered themselves the rightful ones. In this way, they quarreled with Imam Sadiq (a.s). And on the other hand, with the creation of the Zaydia sect by his children like Muhammad and Ibrahim and their distance from the Ahl al-Bayt (peace be upon them), they caused more division and disunity among the Shiites. Muhammad bin Hanafiyah also claimed Imamate and his children, especially his eldest son Abu Hashem, separated from Ahl al-Bayt (a.s) and clashed with them politically and culturally, and finally handed over the right of Imamate to Bani Abbas and sent a large part of the Shiites who followed them to Following Bani Abbas, while creating more differences among Shiites, they legitimized and strengthened Bani Abbas. By using the right of imamate to them, and the popularity of Ahl al-Bayt (pbuh) and attracting people to them on the one hand, and also by taking advantage of the differences of the Alawites, on the other hand, Bani Abbas were able to take power. While continuing deviations in the leadership and Imamate of the Islamic Ummah, they applied more strictness towards the Imams (AS) and Their Shiites.</p> <p>پس از نهضت عاشورا، نزاع علویان با انگیزه&zwnj;های مختلف، از جمله بر سر امامت و به دست آوردن قدرت، موجب تضعیف موقعیت و محرومیت اهل&zwnj;بیت(علیهم&zwnj;السلام) و در نهایت، تداوم انحراف مسیر امامت و قدرت گرفتن بنی&zwnj;عباس شد. زید&zwnj;&zwnj;بن علی با جدایی از صادقین (ع) و عدم همراهی با آنان اولین تفرقه و اختلاف را میان شیعیان به وجود آورد. فرزندان امام&zwnj;حسن(ع)، ضمن جدایی از اهل&zwnj;بیت(ع) و نزدیکی با بنی&zwnj;امیه نیز در نزاع و تقابل با اهل&zwnj;بیت(ع) فعال بودند و خود را صاحب حق می&zwnj;پنداشتند. آنها در این راه با امام صادق(ع) به&zwnj;شدت نزاع و مقابله می&zwnj;کردند و از طرفی با ایجاد فرقه زیدیّه توسط فرزندانش مثل محمد و ابراهیم و دوری از اهل&zwnj;بیت(علیهم&zwnj;السلام) سبب اختلاف و تشتت بیشتر شیعیان شدند. محمدبن&zwnj;حنفیّه نیز ادعای امامت داشت و فرزندانش به&zwnj;ویژه پسر بزرگ او ابوهاشم، در جدایی از اهل&zwnj;بیت(ع) و تقابل سیاسی و فرهنگی با آنها و در نهایت واگذاری حق امامت به بنی&zwnj;عباس و فرستادن بخش زیادی از شیعیان، که از آنها پیروی می&zwnj;کردند، به دنبال بنی&zwnj;عباس، ضمن ایجاد اختلاف بیشتر میان شیعیان، موجب مشروعیت بخشیدن و تقویت بنی&zwnj;عباس شدند. بنی&zwnj;عباس با استفاده از واگذاری حق امامت به آنها و محبوبیت اهل&zwnj;بیت(ع) و جذب مردم به خود از یک&zwnj;سو و نیز با بهره&zwnj;گیری از اختلاف علویان از دیگر سو توانستند قدرت را در اختیار بگیرند. ضمن تداوم انحرافات در رهبری و امامت امت اسلامی، نسبت به ائمه(ع) و شیعیان آنها سختگیری بیشتری اعمال نمودند.</p> http://kalam.saminatech.ir/fa/Article/Download/48889